وسط امتحانا

واقعا توی ناحقی و ستمگری بعضیا می مونی! مخصوصا همونا که اینقدر قبولشون داری که گاهی به خودت میگی کاش مثل اون بشم!

استاد آسیب شناسی روانی ام رو میگم. خیلی شخصیت خوب و دوست داشتنی ای داره ولی نمی دونم چرا موقع 1 یکم تعهداتشو فراموشش میشه! آخه چند تا از سوالا واقعا توی جزوه و کتابش نبود و بدترین قسمتش اینه که اشتباهشو قبول نمی کنه! بهش میگم بابا من سر کلاس بودم می دونم اینا رو نگفتی سر کلاس، تاکید داره ک نه من وقیقا یادمه که گفتم براتون! خدایا من کجا بکوبونم این سرمو؟

حالم رو گرفت خلاصه امروز. ولی می دونی وسط این بی عدالتی ها این می چسبه که بری سالن مطالعه برای امتحان بعدی بخونی و بغل دستیت بهت شوکولات تلخ 78 تعارف کنه و تو بگی شام خوردم و مسواک زدم نمی خوام ولی اصرار کنه که داری درس میخونی واست خوبه.خخخ

فکر نمی کردم یه محبت کوچولو از طرف یه ترم اولی اینقدر سروتونین خونم رو ببره بالا.

حالم خوبه ولی دلم تنگه.